Refleksje z podróży

Nie wiem, co mnie zmobilizowało, aby opisać wrażenia z niedawnej podróży w nieco bardziej odlegle tereny Małopolski a tym bardziej nie mam wytłumaczenia dlaczego postanowiłam spróbować podzielić się częścią z nich z odwiedzającymi stronę internetową parafii. To „nie wiem” wstawione w tekst na początku zapewne zbyt asekuracyjnie brzmi, bo ja właściwie z dwóch powodów zabieram głos w tym miejscu. Powód pierwszy ma związek z rocznicami dotyczącymi św. Jana Pawła II. W kwietniu i maju przypadają Jego rocznice: odejścia do Domu Pana, beatyfikacji a później kanonizacji, a także rocznica urodzin. Pełno więc tego naszego (bolesławskiego również) świętego w mediach, w rozmowach, we wspomnieniach. Szczególnie ważną i niespotykaną była kanonizacja, bo dotyczyła dwóch papieży, a ponadto odbyła się (27 kwietnia 2014 roku) w obecności dwóch biskupów Rzymu – urzędującego i emerytowanego.

pap2

Jan Paweł II – dzisiaj jako święty Kościoła Powszechnego, ale i wcześniej, jako papież – był mi szczególnie bliską osobą. Choć nigdy nie było mi dane ucałować jego ręki to jednak traktowałam go jak Ojca a później modliłam się i modlę do Boga za jego pośrednictwem. Widziałam, i ciągle widzę nowe pomniki stawiane mu w różnych częściach Polski, ale większość z nich nie nadaje się, aby godnie upamiętniać tego Wielkiego Polaka, a niektóre są wprost karykaturalne. Teraz natomiast spostrzegłam pomnik moim zdaniem doskonały. Eksponuje nie tylko stan ducha, ale także mniej znaczące szczegóły (na przykład szczegóły ubioru). Oto on poniżej.

                 pap    

 

Skoro taki pomnik wystawiono przed kościołem to pomyślałam, że warto wejść do tego kościoła. I tutaj muszę podać powód drugi mojego natręctwa w kwestii umieszczenia wpisu na tym miejscu. Otóż tak się złożyło, że wchodząc trafiłam na mszę świętą i pozostałam już aż do jej zakończenia. Msza, jak msza – wszędzie podobna, chociaż… nie − tam kościół wypełniony był po brzegi, i dzieci było bardzo dużo zgromadzonych w wyznaczonym miejscu, przed ołtarzem. Ale ja szczególnie zwróciłam uwagę na ogłoszenia parafialne. Słuchałam więc tych ogłoszeń i uszom nie wierzyłam. Proboszcz przepraszał wszystkich tych, dla których w ostatnim czasie nie znalazło się nic do roboty przy kościele. A, jak się później zorientowałam, w otoczeniu kościoła powstaje plac imieniem Jana Pawła II, coś w rodzaju ogrodu maryjnego (nie wiem jak inaczej nazwać to dzieło), na którym widoczne są już częściowo pobudowane kapliczki. Widoczna jest sieć alejek a mają być także wykonywane jakieś mozaikowe „cuda”, kobierce z żywych kwiatów i inne wspaniałe rzeczy. Może będzie tam również miejsce na drogę krzyżową? I wychodzi na to, że chyba wszyscy chcieli mieć swój wkład w powstającym dziele. W każdym razie, tamtejszy proboszcz uznał za stosowne wytłumaczyć się parafianom z tego, że do niektórych prac musi zatrudniać fachowców (może nawet artystów), aby były one profesjonalnie, zgodnie z projektem wykonane, i w związku z tym przepraszał za to, że nie zawsze znajdzie się praca dla ogółu chętnych pomagać.

Jakie w takim razie nasuwają mi się wnioski, gdy pomyślę o naszej parafii? Analogie dostrzegam dwie: po pierwsze, my także mamy przepiękny, i chyba jedyny w swoim rodzaju pomnik św. Jana Pawła II – witraż w oknie nad ołtarzem Miłosierdzia, a po drugie, i u nas dużo się dzieje – wiele prac jest podejmowanych. Ale na tym analogie się kończą. Różne są za to problemy proboszczów − nasz zamiast przepraszać, co jakiś czas prosić musi, a tamten… szkoda mówić.pap3

Jakże inaczej mogłoby wyglądać szerokie otoczenie naszego kościoła, gdyby zainteresowanie nas parafian jego stanem było analogiczne jak tamtych. Przecież front robót jest olbrzymi a pomysłów proboszczowi nie brakuje, ale w nas tkwi przeświadczenie, że jeśli coś się zaproponuje to z myślą o jakichś własnych interesach. Nie, musimy przyjąć do wiadomości, że proboszcz niczego, co zbudujemy nam nie zabierze.

(także oporna czasami parafianka)

 
20-lecie Komandorii Zagłębiowskiej

W dniach 22 i 23 kwietnia Komandoria Zagłębiowska Stowarzyszenie Dam i Kawalerów Orderu św. Stanisława świętowała 20-lecie istnienia – tak zwany porcelanowy jubileusz. Dwadzieścia lat za nimi! Czy dużo to, czy mało? Mając na uwadze perypetie jakich los nie szczędził Komandorii Zagłębiowskiej to oczywiście sporo, ale z drugiej strony… Dwudziestolatek, dwudziestolatka to młodzieniaszkowie przecież. Order liczy sobie, ni mniej, ni więcej tylko 252 lata. I chociaż wraz z powstaniem III RP po roku 1990 kwestia zarządzania orderem pozostaje problematyczna to jednak nie umniejsza to jego roli w kraju i społeczeństwie. Ileż to wspaniałych postaci zostało nim uhonorowanych w historii? Trudno byłoby wymienić tutaj chociażby tylko tych najznamienitszych.

Dwudniowe obchody jubileuszowe zainaugurowała część artystyczna. W ramach tej części, na scenie Pałacu Kultury Zagłębia w Dąbrowie Górniczej, w sobotę 22 kwietnia wystąpił najpierw sławny duet skrzypcowy „Queens of Violins” z Bydgoszczy. A duet ten tworzą panie: Anita Tubaja-Sobków i Karolina Wróbel-Kszysztoforska. Na skrzypcach elektrycznych artystki wykonały między innymi utwory Vivaldiego, Mozarta i Bacha. Później gości bawił big band pod nazwą „Sojka Band”. Ta znana w regionie orkiestra rozrywkowa wykonała wiele standardów muzyki jazzowej i tanecznej. Oba występy zostały nagrodzone gromkimi brawami. W czasie tej artystycznej części znalazło się także miejsce na wyróżnienie i uhonorowanie instytucji i osób wspierających Stowarzyszenie Dam i Kawalerów. Statuetki i okolicznościowe pisma-podziękowania wręczał komandor pan Henryk hr. Bebak.    

Rozpoczęcie uroczystości kościelnych nastąpiło w niedzielę 23 kwietnia o godzinie 10:00 w kościele p. w. Macierzyństwa Najświętszej Maryi Panny i św. Michała Archanioła w Bolesławiu mszą świętą koncelebrowaną. Wprowadzono sztandary Komandorii Zagłębiowskiej, ZHP − Hufca Ziemi Będzińskiej, Ochotniczej Straży Pożarnej z Podlipia oraz dwa historyczne, górnicze sztandary: pierwszy górników Tłukienki i Krążka oraz drugi kopalni „Bolesław”. W procesji do ołtarza wyszli księża: celebrans główny, ks. dr Mariusz Karaś – Wikariusz Generalny Diecezji Sosnowieckiej i Kanclerz Kurii Diecezjalnej w Sosnowcu w towarzystwie ks. Tomasza Zmarzłego – Konserwatora Diecezjalnego, stojącego na czele Komisji do spraw sztuki sakralnej w Diecezji Sosnowieckiejoraz ks. Sylwestra Kulki − Dziekana Dekanatu Sławkowskiego i miejscowego Proboszcza. Oprawę muzyczną zapewniały na przemian: kościelne organy, na których grał pan Marek Dzięgiel oraz orkiestra dęta ZGH „Bolesław” z kapelmistrzem Jerzym Sojką na czele.

Wydaje się, że najlepszym opisem tej uroczystej koncelebry będą słowa i modlitwy wypowiedziane przez sprawujących ją kapłanów, dlatego przytaczamy je bez (z wyjątkiem kazania) specjalnych skrótów.

Proboszcz – powitanie

Tak się pięknie składa, że naszą przyjaźń z Kawalerami i Damami Orderu św. Stanisława jakoś przedziwnie wyznaczają kwietniowe daty. Pierwsze nasze spotkanie odbyło się 10-tego kwietnia, siedem lat temu – to jest data, która nam wszystkim zapadnie w pamięci na zawsze. Można powiedzieć, że jako pierwsi w tej świątyni składaliśmy wówczas ofiarę eucharystyczną w intencji ofiar katastrofy smoleńskiej. Myślę, że ta i kolejne daty jakoś szczególnie nas łączą. Bo były następne: poświęcenie kopii miecza, poświęcenie sztandaru aż po tę dzisiejszą kwietniową, kiedy to po raz kolejny gromadzimy się w naszej świątyni, by uroczyście poświęcić pamiątkową tablicę – tablicę XX-lecia istnienia Komandorii Zagłębiowskiej, ale także tablicę, która upamiętnia rocznicę Odsieczy Wiedeńskiej. Pragnę gorąco powitać w naszej wspólnocie parafialnej księdza kanclerza Mariusza Karasia, który przewodniczy tej eucharystii i wygłosi Słowo Boże. Gorąco witam także księdza Tomasza Zmarzłego, który jest opiekunem, można powiedzieć mecenasem sztuki w naszej diecezji. Gorąco witam damy i kawalerów orderu św. Stanisława. Chciałbym, abyście czuli się w tej naszej świątyni zawsze jak w domu. Otwieramy drzwi dla was i cieszymy się niezmiernie waszą obecnością. Witam fundatorów tej tablicy, którą dzisiaj poświęcimy. Witam władze samorządowe naszej gminy z panem wójtem Krzysztofem Dudzińskim na czele. Witam wszystkie poczty sztandarowe i wszystkich obecnych na tej eucharystii. Wszystkich zapraszam, aby włączyli się w tę wspólną modlitwę w to święto, jakie dziś obchodzimy w kościele – święto Bożego Miłosierdzia.

Fragmenty wyjęte z kazania wygłoszonego przez ks. dra Mariusza Karasia

„Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus.

Czcigodni bracia w kapłaństwie, szanowny panie wójcie, drodzy, drogie damy i kawalerowie orderu św. Stanisława, drodzy górnicy, strażacy, przedstawiciele młodzieży, umiłowani w Chrystusie Panu drodzy bracia, drogie siostry.

Gromadzimy się dziś tu w tej starej i pięknej świątyni by miłosierdziu Boga polecać nasze intencje − sprawy, z którymi przyszliśmy się tu modlić, sprawy, z którymi borykamy się na co dzień. Dziś w sposób szczególny pragniemy przyzywać Bożego Miłosierdzia dla nas i dla całego świata. Także dziś w tej parafialnej świątyni zostanie poświęcona tablica upamiętniająca XX-lecie istnienia Komandorii Zagłębiowskiej, Stowarzyszenia Dam i Kawalerów Orderu św. Stanisława w Będzinie, ale także kolejną rocznicę Odsieczy Wiedeńskiej.

W 1683 roku wojska polsko-austriacko-niemieckie pod dowództwem polskiego króla Jana III Sobieskiego rozgromiły oblegającą Wiedeń armię Imperium Osmańskiego. Przed tą bitwą Turcja była pierwszym bądź drugim po Francji mocarstwem na świecie – poważnie zagrażała chrześcijańskim państwom ówczesnej Europy. W 1683 roku turecka potęga załamała się, a chrześcijańska Europa dzięki temu zwycięstwu pod Wiedniem pozbyła się - dziś powiemy z całą pewnością, że na kilka wieków - zagrożenia od Wschodu. Dziś jesteśmy jednak świadkami, kiedy różne potęgi społeczne i religijne w inny już sposób ogarniają swym wpływem coraz większe obszary europejskiego kontynentu. Dziś widzimy – i to jest chyba najsmutniejsze – jak czasami w imię źle pojmowanej tolerancji rezygnuje się z własnej chrześcijańskiej tożsamości – wartości, które kształtowały i kształtują nasze życie, naszą historię. A wszystko to czasami w imię tak zwanej politycznej poprawności. Wobec takich procesów nie możemy być obojętni. Dlatego trzeba upamiętniać takie wydarzenie jak to z 1683 roku spod Wiednia.

Dlatego drogi bracie i droga siostro trzeba modlić się za ruchy, stowarzyszenia, wspólnoty − również za taką jak Komandoria Orderu św. Stanisława − które nie wstydzą się chrześcijańskich korzeni, do chrześcijańskich wartości się przyznają i je krzewią tam, gdzie często to, co chrześcijańskie już wypleniono, usunięto lub zapomniano. Dziś cały świat potrzebuje Bożego Miłosierdzia i ten uwikłany w barbarzyńskie, terrorystyczne zamachy, ale i ten który od jedynego Boga się oddala, sprzedaje go zapominając o swoich chrześcijańskich korzeniach” – tyle cytat.

W dalszej części homilii ksiądz doktor szeroko naświetlił tematykę związaną z dzisiejszym świętem – Świętem Miłosierdzia Bożego. Wspomniał o znakach związanych z tym świętem to jest o obrazie namalowanym przez prof. Eugeniusza Kazimirowskiego oraz modlitwach: Koronce do Bożego Miłosierdzia, specjalnej litanii i nowennie. Mówił o siostrze św. Faustynie oraz o św. Janie Pawle II. Swoje wystąpienie zakończył aktem zawierzenia wypowiedzianym przez naszego polskiego papieża w 2002 roku w Łagiewnikach.

        

Proboszcz – podziękowania

Dziękuję księdzu Mariuszowi za sprawowaną Eucharystię i wygłoszone Słowo Boże. Gorące podziękowania składam na ręce księdza Tomasza, który jest odpowiedzialny w naszej diecezji za dzieła sztuki i za wszystkie poczynania z tym związane Na samym początku, ponieważ jestem dłużnikiem orkiestry, pragnę szczególnie gorąco teraz podziękować jej za przepiękną grę, piękną muzykę, która zawsze ubogaca nasze uroczystości. Bardzo gorąco pragnę podziękować władzom naszej gminy, na czele z panem wójtem Krzysztofem Dudzińskim, za udział w tej uroczystości. Dziękuję wszystkim pocztom sztandarowym, strażakom, harcerzom. Nie są to co prawda nasi harcerze, bo pochodzą z będzińskiej chorągwi, ale to jest wielka nadzieja i cieszymy się, że oni są wśród nas obecni. Może kiedyś i nasi, bolesławscy dołączą… Bardzo gorąco dziękuję również górnikom, którzy mocno natrudzili się, aby wynieść i zaprezentować największe nasze górnicze sztandary. Mam nadzieję, że tym razem już nikogo nie pominąłem.

Podziękowania dla dam i kawalerów Orderu św. Stanisława zostawiłem na sam koniec specjalnie, bo też nasza wdzięczność dla nich jest olbrzymia. Dziękuję za to, że tak jak przed laty, i dzisiaj zechcieli wspólnie z nami tutaj się modlić. Dziękuję za wszystkie dotychczasowe spotkania, które miały miejsce w tej świątyni, i te dramatyczne, i te bardziej radosne. Na koniec chciałbym tylko powiedzieć, że wmurowanie tablicy w kościele to jest taki element związania się na trwale. Ta tablica jest i niech pozostanie szczególnym symbolem naszej przyjaźni – jej się tak po prostu usunąć już nie da. Bardzo gorąco dziękuję Komandorii Zagłębiowskiej również za dar ołtarza, który jej przedstawiciele przynieśli w procesji. Są to: to przepiękny kielich, puszka i naczynia liturgiczne.

Ostatnim akcentem tej wyjątkowej uroczystości było odsłonięcie i poświęcenie tablicy pamiątkowej zabudowanej na filarze przy ołtarzu Matki Boskiej Nieustającej Pomocy. Poświęcenia dokonał Kanclerz Kurii Diecezjalnej ks. dr Mariusz Karaś w obecności księży: ks. Sylwestra Kulki i ks. Tomasza Zmarzłego oraz licznie zgromadzonych wiernych, uczestniczących we mszy świętej.

Poświęcenie tablicy – modlitwa

„Wspomożenie nasze w imieniu Pana…

Módlmy się.

Panie Boże, Miłosierny Ojcze, Ty chcesz abyśmy wspominali męstwo i odwagę naszych Rodaków, którzy w bitwie pod Wiedniem przelali krew za wolność, niepodległość, ale i w obronie wartości chrześcijańskich. Pobłogosław tę tablicę, która upamiętnia ofiarę ich życia, która upamiętnia służbę dla naszej Ojczyzny Komandorii Zagłębiowskiej Orderu św. Stanisława. Niech słowa wyryte w kamieniu utrwalą w pamięci ich bohaterstwo, ich wiarę a w przyszłości przypominają pokoleniom Polaków o cenie miłości Boga i Ojczyzny, o naszej odpowiedzialności za chrześcijaństwo i Kościół. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen”.

Po zakończeniu Mszy Świętej ks. proboszcz poprosił komandora Komandorii Zagłębiowskiej Henryka hr. Bebaka o poprowadzenie dalszej części spotkania.

Przed ołtarz wystąpił komandor w towarzystwie Wielkiego Kanclerza Kapituły Krzyża Szlacheckiego J.E. Henryka Serwecińskiego i pani mec. Katarzyny Misiek – przewodniczącej Sądu Koleżeńskiego Komandorii Zagłębiowskiej.

Komandor Henryk hr. Bebak nawiązując do sceny z ołtarza głównego, gdzie król Jan III Sobieski klęcząc przed tronem Maryi, w prawej ręce trzyma buławę – symbol władzy − przekazał jednocześnie kryształową buławę głównemu celebransowi. Na buławie umieszczono napis: z jednej strony – „Księdzu Kanclerzowi Diecezji Sosnowieckiej dr Mariusz Karaś”, a z drugiej − „Komandoria Zagłębiowska Orderu Św. Stanisława w Będzinie”. Na główce buławy natomiast uwidoczniono: z jednej strony − wizerunek orła piastowskiego, a z drugiej – Krzyż Orderu Św. Stanisława. Księdzu Dziekanowi – Proboszczowi bolesławskiej parafii – podziękował wręczając specjalnie na tę okoliczność wykonaną statuetkę z wizerunkiem św. Stanisława. Podobną statuetką uhonorowany został ks. Tomasz Zmarzły. Na koniec komandor jeszcze raz dziękując Proboszczowi, ks. Sylwestrowi Kulce za dotychczasowe wsparcie zapewnił, że współpraca komandorii z tutejszą parafią na tym obecnym spotkaniu się nie kończy, że komandoria ma już w planie kolejne spotkania.

Po uroczystej eucharystii członkowie stowarzyszenia w pochodzie prowadzonym przez orkiestrę udali się bolesławskiego dworku, gdzie mieści się Centrum Kultury im. Marii Płonowskiej, aby także na uroczystej sesji omówić statutowe sprawy.

Całość zakończył świąteczny obiad.

Będzin, Dąbrowa Górnicza, Bolesław. Dnia 23 kwietnia 2017 roku.         

           

 
Liturgia Wielkiego Piątku

Fotorelacja p. Grzegorza Jasicy z liturgii Wielkiego Piątku

1

Więcej…
 
Niedziela Palmowa

Obchody Niedzieli Palmowej w fotorelacji p. Grzegorza Jasicy

IMG 4766

Więcej…
 
Słudzy Pana. Kapłani proszą o modlitwę.

kapCo roku w Wielki Czwartek wspominamy dzień ustanowienia Eucharystii i Kapłaństwa. Ten dzień obchodzimy w parafiach jako Dzień Kapłański. Składamy życzenia kapłanom, obdarowujemy kwiatami. My kapłani, jesteśmy bardzo wdzięczni za to, że w taki sposób razem z nami dziękujecie Bogu za dar kapłaństwa. Ten dar dany nam jest dla was, by służyć drugiemu człowiekowi. By jednak nasza służba rodziła najpiękniejsze owoce potrzebujemy waszego wsparcia i waszej modlitwy. I o tę modlitwę w Wielki Czwartek dla nas kapłanów tej parafii, jak również wszystkich kapłanów ośmielamy się prosić. Przed laty zrodziła się piękna inicjatywa młodych katolików, którzy właśnie w Wielki Czwartek wzywają do podjęcia miesięcznej modlitwy za jednego kapłana, znanego nam tylko z imienia. Po Liturgii Wielkiego Czwartku parafianie będą mogli wziąć specjalnie przygotowane "wizytówki", na których widnieje imię księdza, rok jego święceń oraz intencja (ta sama dla wszystkich księży). Osoba, która wzięła intencję tym samym zobowiązuje się do modlitwy za danego księdza przez kolejne 30 dni. Na wizytówce jest też wskazówka, że po zakończonej modlitwie można przekazać tę intencję kolejnej osobie, aby modlitwa trwała. W tym roku modlimy się w nawiązaniu do patrona roku św. Brata Alberta: aby kapłani chcieli rozdawać się jak chleb. To czy będziemy mieć świętych kapłanów zależy także od naszej modlitwy za nich. Zachęcamy do udziału w tej ogólnopolskiej modlitwie, podobnie jak to czyniliśmy w latach poprzednich.

Wiecej informacji na stronie www.kaplani.com.pl

 
Matka Boża i fatimskie dzieci na jubileuszu diecezji

25 marca 2017 roku braliśmy udział we mszy św. dziękczynnej z okazji 25-lecia naszej sosnowieckiej diecezji. Tak, jak wiele innych wspólnot przybyliśmy tam z dwoma figurami Matki Bożej Fatimskiej, które poświęcone przez Ks. Biskupa odwiedzać będą nasze domy. Różne wspólnoty parafialne miały różne figury, ale takich pastuszków jak nasza parafia nie miał nikt.

  MG 9268

Szersza relacja

Film

 
Dzieło Duchowej Adopcji Dziecka Poczętego

Adoptuj-duchowo-dziecko

Czym jest?

  • modlitwą w obronie poczętego życia
  • osobistym wypełnianiem Jasnogórskich Ślubów Narodu
  • pomocą dla osób cierpiących z powodu grzechu aborcji
  • przejawem religijności Polaków,
  • uwrażliwieniem społeczeństwa na wartość życia,
  • zadośćuczynieniem dla osób cierpiących z powodu aborcji,
  • poszerzeniem kręgu obrońców życia,
  • wsparciem adopcji prawnej po narodzeniu dziecka.
Więcej…
 
Jubileuszowo

logoRok 2017 upłynie w naszej diecezji pod znakiem okrągłych jubileuszy. Pierwszy z nich to jubileusz 25-lecia istnienia diecezji sosnowieckiej. Równie ważny dla naszego sosnowieckiego kościoła jest jubileusz 100-lecia śmierci św. Brata Alberta Chmielowskiego – głównego patrona naszej diecezji. Wraz z całym Kościołem powszechnym przeżywać będziemy też 100-lecie objawień NMP w Fatimie. Wszystkie te jubileusze wyznaczają i określają w pewien sposób cały program roku duszpasterskiego. Już 25 marca (dokładnie wtedy przypada rocznica powołania diecezji) w Katedrze Ks. Biskup odprawi uroczystą Eucharystię. Obecni będą na niej przedstawiciele wszystkich parafii, którzy przybędą z figurami Matki Bożej Fatimskiej. Poświęcone wtedy figury nawiedzać będą domy naszych parafii. Także w naszej parafii rozpocznie się peregrynacja Figury Matki Bożej Fatimskiej.

Więcej…
 
Nowy witraż

We wrześniu 2016 roku został oddany do renowacji i złocenia ołtarz św. Józefa. Zdemontowanie nastawy ołtarzowej umożliwiło wymianę okna, kótre znajduje się za ołtarzem. Nowe okno wykonane przez firmę KONMET p. Józefa Kołkowskiego, zostało przygotowane do wypełnienia witrażem. Krakowski Zakład Witraży S.G. Żeleński, który wykonywał też poprzednie witraże, zaprojektował i wykonał witraż do tego właśnie okna. Nawiązuje on do projektu Władysława Jastrzębskiego i pozostałych witraży w naszej świątyni. 24 lutego witraż został zamontowany i wypłenił kolejne okno świątyni.

 
Po co nam Wielki Post
wpost 153
 

U progu kolejnego Wielkiego Postu trzeba sobie uświadomić stan własnej duszy, własną małość i grzeszność. Nie poprzestawajmy na posypaniu głowy popiołem.

Coraz większą popularnością, również w Polsce, cieszą się baseny, siłownie, gabinety odnowy biologicznej. Nie tylko ludzie młodzi, ale i ci w sile wieku spacerują, uprawiają gimnastykę, by być w dobrej kondycji fizycznej. Czy jednak sprawne ciało jest w perspektywie życia wiecznego najważniejsze?

Dla nas, chrześcijan, mobilizacją do podejmowania postu są postawy wielu osób opisane na kartach Pisma Świętego. Kiedy prorok Jonasz oznajmił mieszkańcom Niniwy niebezpieczeństwo kary Bożej za popełnione grzechy, postanowili oni podjąć post, by przebłagać Boga (por. Jon 3, 7–9). Bóg zobaczył ich skruchę i „nie zesłał na nich kary” (Jon 3, 10). Podobnie Achab – król Izraela, który zgrzeszył wobec Jahwe, oddając cześć innym bogom, gdy został upomniany przez proroka Eliasza, „rozdarł szaty, włożył wór na ciało oraz pościł” (1 Krl 21, 27). Wielu też ogłaszało post, umartwiało się, by uprosić Boga dla siebie i swoich najbliższych szczęśliwą drogę i opiekę nad ich dobytkiem (por. Ezd 8, 21–23). Ważnym tekstem biblijnym, zachęcającym każdego z nas do podejmowania postu jako przygotowania do świąt Zmartwychwstania Pana, jest scena kuszenia Jezusa na pustyni. Chrystus, odpowiadając na pokusy szatańskie, pokazuje, że nie samym chlebem żyje człowiek. Potrzebuje czegoś więcej, czegoś duchowego. Aby to osiągnąć, musimy ćwiczyć nie tylko ciało.

Więcej…
 
<< Początek < Poprzednia 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Następna > Ostatnie >>

Strona 1 z 27

Laureaci Konkursu Piosenki i Pieśni Patriotycznej

 

 

 Koncert patriotyczny (50)

 

 

Panorama kościoła

panorama mini

Obejrzyj panoramę kościoła

baner1

baner1

 

Goście

Naszą witrynę przegląda teraz 9 gości 

Polecamy

Portal Katolik
Portal dla ludzi wierzących
Portal Wiara
Portal ludzi otwartych
Internetowa Liturgia Godzin
Internetowa Liturgia Godzin
Diecezja Sosnowiecka
Aktualności, personalia, katalog instytucji diecezjalnych.
Gość Niedzielny
Gość Niedzielny w wydaniu internetowym
Dzieło Duchowej Adopcji Kapłanów
Dzieło Duchowej Adopcji Kapłanów
Kapłani proszą o modlitwę
Kapłani proszą o modlitwę